Daniel (34) werkt in een naaktbar

Daniël kwam vijf jaar geleden naar Nederland, waar hij in de culturele sector ging werken. Op zoek naar een bijbaantje, stuitte hij op naaktbar Free Willie. “Toen vrienden me vertelden over Free Willie, leek het alsof die plek speciaal voor mij bedoeld was. Ik was toe aan iets nieuws en werd verliefd op het concept en wat de plek vertegenwoordigt: autonomie over je lichaam, vrijheid van expressie.”

Zelf staat Daniël lang niet altijd naakt achter de bar, ook al is het voor de klanten verplicht om naakt te zijn. “Soms ben ik naakt, soms niet. Ik wil een professionele houding behouden. Ik ben hier eerst en vooral om te werken, en ik wil niet dat mijn vrienden of regelmatige bezoekers me anders gaan zien. Ik blijf liever neutraal, zodat de sfeer niet verandert.”

Zelfverzekerdheid

Naakt of gekleed, de schuchtere Daniël heeft meer zelfvertrouwen gekregen door zijn werk. “Ik was altijd onzeker over mijn lichaam, beïnvloed door culturele ideeën en media over mannelijkheid. Hier zie ik zoveel verschillende lichamen – grote, kleine, mensen met een beperking – en dat inspireert me. Het is een veilige ruimte om te oefenen met zelfacceptatie. Het heeft me geleerd om voor mezelf op te komen, ook buiten deze muren. Ik voel me nu bijvoorbeeld comfortabel om uit te leggen wat ik hier doe, zonder me te hoeven verdedigen.”

Liefde en consent

“Er gebeuren hier mooie dingen. Zo ontmoetten twee mannen elkaar tijdens een poolavond. Een van hen kwam hier regelmatig, de ander was een jongere toerist. Ze raakten aan de praat, werden verliefd, en nu hebben ze een langeafstandsrelatie. Dat wordt een interessant verhaal over hoe ze elkaar ontmoet hebben, om aan de kleinkinderen te vertellen! Dat soort verhalen laten zien dat Free Willie meer is dan een ‘cruisingplek’. Er ontstaan hier echte verbindingen.”

Hoewel de sfeer in de bar meestal relaxt is, let Daniël wel op dat er geen grenzen worden overschreden. “Als iemand te ver gaat, spreek ik ze aan: ‘Dit is niet oké. Vraag eerst toestemming.’ Meestal snappen mensen het. Als ze doorgaan, vraag ik ze te vertrekken. Het is belangrijk om de sfeer te beschermen. Voor de gasten, voor mezelf, en voor de zaak.”

Gelijkheid

“Mijn vrienden vinden het ook fijn om hier te komen – het is een omgeving zonder vooroordelen, waar je geaccepteerd wordt zoals je bent. Want als je naakt bent, val je terug op wie je echt bent: zonder kostuums, zonder titels. De hoogleraar en de stratenmaker zijn hier gelijk. Dat is een superkracht. Hier leer je dat wat iemand in zijn hoofd heeft belangrijker is dan hoe hij eruitziet.”